Mijn naam is Marit Koopman en ik ben hoofd researchanalist van team Lebrin. Je zou mij kunnen herkennen als de dame in de rode jurk tijdens de LUMC-patiënten dag. Op deze dag was ik de organisator en zorgde ik ervoor dat het programma op tijd verliep.
Mijn werkzaamheden gedurende de week zijn erg uitlopend. Ik ben de spin in het web. Ik overleg met andere afdelingen/teams, zorg dat alle mensen de materialen hebben waarmee ze moeten werken en ik zorg voor het aanmeldproces van nieuwe medewerkers die ik ook inwerk. Ook zorg ik nog voor alle administratie en financiën van de groep. Naast de algemene taken doe ik ook nog research. Voornamelijk complimenteer ik de resultaten van de postdoc Jeremy Thalgott. Waar hij de muisresultaten verzamelt, zorg ik voor de complementaire humane resultaten. Dit doe ik met behulp van humane stamcellen, die ik stimuleer om bloedvatorganoïden te worden. Hierop doe ik verschillende kleuringen om de vraag die Jeremy heeft te beantwoorden. Naast dit alles studeer ik ook geneeskunde. Het mooiste aan mijn werk vind ik dat ik zie hoe mensen uit mijn team een overwinning behalen of iets bijzonders bereiken. Bijvoorbeeld de eerste resultaten die een collega uit een experiment haalt die ik daarop heb ingewerkt. Of iemand die zijn resultaten in een artikel kan omzetten.
Mijn artikel in AnalyseVisie gaat over de ziekte van ROW. Ik spreek hier over de ervaringen van patiënten, hoe het hun dagelijks leven beïnvloedt en ook welke basisonderzoeken over deze ziekte bekend zijn. Dit artikel schrijven vond ik erg interessant. Door mijn werk ben ik veel in aanraking met onderzoek, dus ik vond het erg leuk om samen met de foundation meer inzicht te krijgen in wat dit voor de patiënten doet. Maar ook op de patiëntendag in het LUMC was ik geraakt door de verhalen over wat het onderzoek voor de patiënten doet. Ik voel me vereerd dat ik de nominatie en daarbij de 3de plek voor de Anna Wichersprijs heb verkregen. Het is goed dat zo’n prijs bestaat, want je ziet altijd de postdoc of phd in de spotlight staan en hiermee worden ook de analisten even in het zonnetje gezet. Analisten worden vaak onderschat in hoeveel zij voor een groep betekenen en wat ze daar allemaal doen.
Onderzoek is soms erg lastig. Er worden heel veel dingen geprobeerd om meer uitleg te hebben of een oplossing te zoeken. Soms worden er dingen gevonden die een goed resultaat hebben, maar dat is dan niet consistent. Ook kosten sommige onderzoeken te veel geld of tijd om uit te voeren. Dus ondanks dat het misschien lang duurt of dat het lang stil lijkt in het onderzoek, weet dat wij niet stilstaan. Wij werken iedere dag heel hard om iets te vinden om jullie te helpen.
Wat ik als laatst nog wil meegeven, is dat ik graag zou willen dat mensen positief blijven denken. De tijd gaat al zo snel en met de jaren gaat het steeds sneller. Positief blijven kijken maakt het leven dragelijker. Sta even stil in momenten en blijf niet rennen. Sta soms even stil bij momenten en probeer te blijven genieten van het leven. Als ik patholoog word, hoop ik jullie in die rol in de toekomst te kunnen helpen.